پشتیبانی : 9 الی 22  |  04533730739

0
0

پژوهشگران معاصر ایران

شرح رجال ایران
1 آیتم در انبار
تعداد :
+
افزودن به سبد خرید

مشخصات محصول انتخابی شما

مشخصات فنی

  • هوشنگ اتحاد
  • 14 جلدی
  • نشر فرهنگ معاصر
  • 1387
  • دوم
  • وزیری
  • گالینگور روکش دار
  • 9100
  • روغنی
  • سفید
  • فارسی
  • ایران
  • آکبند
  • بدون مهر و نوشتار

نظرات کاربران

تا کنون نظری ارسال نشده است.

شما هم می توانید درباره این کالا نظر بدهید

فایل های دانلود

معرفی اجمالی محصول

مجموعۀ ارزشمند "پژوهشگران معاصر ایران" ، علاقمندان را با تعدادی از برجسته‌ترین مشاهیر معاصر ایران، در حوزه‌های علم، ادب، فرهنگ و هنر آشنا می‌کند. هوشنگ اتحاد، پژوهشگری که به پایان هفتمین دهه عمر خود رسیده است نزدیک به سه‌ دهه است که با بهره گیری از منابع معتبر و با مراجعه مستقیم به آثار پژوهشگران معاصر ایران و گفت وگو با نزدیکان ایشان کمر به معرفی محققان صدساله اخیر بسته و انتشارات «فرهنگ معاصر» به نشر پژوهش او همت نهاده است.

صادق هدایت پرآوازه ترین و معما برانگیزترین نویسنده ایرانی قرن حاضر به سال 1218 شمسی زاده شد و زندگی پر محنتی را گذراند که به سال 1330 با خودکشی در پاریس به سر رسید. شخصیت و آثار هدایت اثری ژرف بر چند نسل روشنفکران ایران و همچنین تکوین و رشد داستان نویسی مدرن از خود به جای گذاشت. تاثیر بوف کور معروفترین داستان او، به مراتب گسترده تر از حد محافل ادبی ایران بود و توجه منتقدان غربی را نیز بر انگیخت.

کتاب حاضر نخستین بررسی جامعه از زندگی و آثار هدایت در چشم اندازهای پیشرفت های ادبی و سیاسی ایران در نیمه اول قرن بیستم است. در این کتاب کوشش شده است تا گره از راز و رمز نویسنده ای که پس از مرگش به عنوان بحث انگیز ترین و موفق ترین نویسنده معاصر ایران مطرح بوده است، گشود شود....

...عباس اقبال آشتیانی در سال ۱۲۷۵ خورشیدی در آشتیان زاده شد. پس از آموختن دروس ابتدایی در سال ۱۳۲۸ قمری به تهران آمد و ابتدا در مدرسه شرکت گلستان و سپس در مدرسه دارالفنون تحصیل کرد. پس از فراغت از تحصیل در دارالفنون به معلمی در همان مدرسه انتخاب شد و معاونت کتابخانه عمومی معارف را نیز به عهده گرفت. پس از تأسیس دارالمعلمین عالی با توجه به درخشندگی خاصی که در دارالفنون از خود نشان داده بود، برای تدریس دعوت شد و سال‌ها تدریس ادبیات، تاریخ و جغرافیا در دارالمعلمین عالی و همچنین در مدارس نظام و علوم سیاسی بر عهده او بود. اقبال سمت معلمی در مدرسه نظام را هم به‌عهده داشت و در سال ۱۳۰۴ با سمت منشی هیئت نظامی ایران به پاریس رفت، و در آنجا به مطالعه و تحقیق در کتابخانه‌ها و تکمیل دانش خود ادامه داد، و دوره لیسانس ادبیات را نیز در دانشگاه سوربن گذراند. اقبال در پاریس با محمد قزوینی مراوده یافت و از همکاری و راهنمایی او در تحقیق و تصحیح متون بهره جست...

...محمدحسین بشرویه‌ای معروف به بدیع‌الزمان فروزانفر فرزند آقا شیخ علی بشرویه‌ای در سال ۱۲۷۶ ه. خ. در یک خانواده در یک خانواده کرد در بشرویه از شهرهای خراسان زاده شد.. پدر وی آقا شیخ علی بشرویه‌ای از بزرگان منطقه بشرویه و از شعرای دوره مشروطه بود.مقدمات علوم را در زادگاه خود آموخت و آنگاه راهی مشهد شد و از محضر استادان ادب حوزه خراسان همچون ادیب نیشابوری و‍ ادیب پیشاوری بهره برد. حدود سال ۱۳۰۰ به تهران رفت و تحصیلات خود را در مدرسه سپهسالار ادامه داد و چندی حجره‌ای در مسجد سپهسالار داشت.

در جوانی در همان مدرسه به تدریس پرداخت و چندی بعد در سال ۱۳۰۵ به سمت معلمی دارالفنون و دارالمعلمین عالی منصوب شد. در سال ۱۳۱۳ به معاونت دانشکده معقول و منقول (الهیات) منصوب شد.

در سال ۱۳۱۴ هیئت ممیزه دانشگاه تهران مرکب از نصرالله تقوی، علی‌اکبر دهخدا و ولی‌الله نصر تألیف ارزنده او به نام «تحقیق در زندگانی مولانا جلال‌الدین بلخی» را ارزیابی و به او گواهینامه دکتری اعطا کرد. به استناد این گواهینامه در همان سال به سمت استادی دانشسرای عالی و دانشکده‌های ادبیات و معقول و منقول منصوب شد. در سال ۱۳۲۳ بر اساس رأی شورای استادان به ریاست دانشکده معقول و منقول برگزیده شد و تا سال ۱۳۴۶ در این سمت باقی بود. از ابتدای تأسیس دوره دکتری ادبیات فارسی در دانشگاه تهران، تدریس در دوره دکتری را به عهده گرفت و برنامه این دوره را پایه‌گذاری کرد....

فهرست 

کتاب اول:محمد قزوینى، محمدعلى فروغى، سیدحسن تقى‏ زاده، عبدالعظیم قریب، على‏ اکبر دهخدا، احمد بهمنیار
کتاب‏ دوم:ابراهیم پورداود، محمدتقى بهار، ذبیح بهروز، على ‏اصغر حکمت‏
کتاب سوم: قاسم غنى، صادق رضازاده‏ شفق، غلامرضا رشیدیاسمى‏
کتاب چهارم: احمد کسروى، سعید نفیسى‏
کتاب پنجم:عباس اقبال آشتیانى، بدیع ‏الزمان فروزانفر 
کتاب ششم:صادق هدایت‏
کتاب هفتم:على دشتى، نصراللّه فلسفى
کتاب هشتم:حبیب یغمایى، جلال ‏الدین همایى‏
کتاب نهم : مجتبی مينوی
کتاب دهم : غلامحسین مصاحب، محمّد تقی دانش پژوه، ذبیح الله صفا، عبّاس زریاب خویی، محمّد معین
کتاب یازدهم : پرويز ناتل خانلری
کتاب دوازدهم : عبدالحسین زرّین‌کوب و محمّدجعفر محجوب
کتاب سیزدهم : غلامحسین یوسفی، مهرداد بهار و احمد تفضّلی 
کتاب چهاردهم : فهرست اعلام ؛ اين فهرست، يافتن اطّلاعات مورد نظر در اين مجموعه را بسيار آسان می‌كند.

وقتی نخستین جلد از مجموعه پژوهشگران معاصر ایران منتشر شد، مدتی طول کشید تا توجه ها را به خود معطوف کند. به خصوص اینکه از منظر محتوای کار، تا آن زمان نمونه مشابه آن وجود نداشت. در سالهای دور و نزدیک کتابهای گوناگونی در فرم های کم و بیش مشابه درباره نویسندگان و شاعران منتشر شده و به بررسی زندگی و آثارشان پرداخته بودند، اما هیچگاه پژوهشگران موضوع این قسم کتابها قرار نگرفته بودند. مگر انگشت شمار جشن‌نامه ها و یا پرونده هایی که بعضا گاهنامه هایی چون کلک و بخارا تدارک می دیدند. اما اینکه به شکلی مدون و حساب شده این مسئله در برنامه کار یک سلسله کتاب قرار گرفته باشد، نبوده است. چنین خلائی شاید بیش از هر چیز ناشی از عدم درک صحیح درباره نقش و اهمیت کار این پژوهشگران در حوزه فرهنگ و ادب این دیار بوده است؛ در حالی که اگر فرهنگ و ادب در این دیار پابه پای زمانه پیش آمده و روشهای علمی نوین جایگزین شکل های سنتی قدیمی شده همه به واسطه سعی و تلاش اینان بوده است. چهره هایی که متاسفانه یا مهجور مانده و یا آنگونه که حق آنها بوده، شناخته نشده اند. اساتیدی که بی گمان اگر در هر دیار دیگری می زیستند، مقامی در خور و شاخص به آنها اختصاص می یافت، با مجموعه ای تحت نظارت ایشان تا خروجی کار آنها تا حد امکان فزونی یابد. در این دیار اما، هر چه کردند، اغلب به تنهایی و به همتِ پایان ناپذیر خود بود که به قیمت دور افتادن از زندگی شخصی و نزدیکان و اهل خانواده‌شان میسر شده است. به هر روی هوشنگ اتحاد نیز به همین شیوه دیرپا، یک تنه با صرف وقت و انرژی فراوان و استفاده از منابعی گوناگون، مجموعه ارزشمند پژوهشگران ایران را آغاز کرد که در چهارده مجلد به همت نشر فرهنگ معاصر به شکلی شکیل منتشر شده است. اتحاد در این مجموعه به سراغ برجسته ترین و پیشرو ترین پژوهشگران حوزه فرهنگ و ادب در تاریخ معاصر رفته است و به این ترتیب آنها که سهم ویژه ای در باروری پژوهش، به خصوص از نوع علمی اش در این دیار داشتند حالا خود موضوع پژوهشی گسترده شده اند. کیفیت مجموعه حاضر از حیث کتاب پردازی و چاپ، به سنت معمول کتابهای انتشارات فرهنگ معاصر از یک سو و از سوی دیگر محتوای غنی این مجموعه باعث شد تا مدتی بعد بی آنکه چاپ و انتشار مجموعه به پایان رسیده باشد، به عنوان مجموعه کتابهایی مرجع و کار آمد، در مخازن کتابخانه های کوچک و بزرگ در سطح کشور جایی ویژه به خود اختصاص دهند. چنانچه از عنوان کتاب نیز پیداست، موضوع این مجموعه، پرداختن به زندگی و آثار پژوهشگران معاصر ایرانی‌ست و هوشنگ اتحاد در سیزده جلد با رعایت تقدم و تاخر زمانی بر مبنای تاریخ تولد این پژوهشگران، به آنها پرداخته و جلد چهاردهم این مجموعه را نیز به نمایه و فهرست اعلام اختصاص داده است. البته با توجه به کم و کیف این مجموعه جلد چهاردهم از اهمیت ویژه ای برخوردار است. چرا که در هر یک این مجلدات علاوه بر سوژه های اصلی، توضیحات تکمیلی در زمینه های گوناگون و درباره شخصیت های مختلف به صورت پاورقی و پی نوشت در انتهای هر فصل آمده که اطلاعات فراوانی در خود گرد آورده است. بنابراین خوانندگان کتاب با خیل گسترده ای از اطلاعات سودمند روبه رو هستند که در لایه های مختلف در متن هر فصل و همچنین یادداشتهای پایانی هر فصل قابل استفاده است. بنابراین دراختیار داشتن چنین نمایه ای کار دسترسی به مطالب مورد نظر را بسیار آسان می کند. جلد دوم این مجموعه که در دست ماست، به زندگی و آثار چهار تن از پژوهشگران نامی معاصر اختصاص دارد: ابراهیم پورداوود، محمد تقی بهار، علی اصغر حکمت و ذبیح بهروز. این چهار چهره که در اواخر دهه پنچاهِ سده سیزدهم هجری شمسی تا اواسط دهه شصت این سده متولد شده اند در حوزه تقریبا متفاوتی فعالیت کرده اند که در میان آنها محمد تقی بهار به دلیل برخورداری از هنر شاعری و صفت ملک‌الشعرایی از دیگران نزد عامه مردم مشهور تر است همچنین علی اصغر حکمت به دلیل برخورداری از مشاغل سیاسی در دوران پهلوی اول. اما ابراهیم پورداوود و ذبیح بهروز اگر چه در میان توده مردم چندان به نام نیستند اما دستاوردهای پژوهشی و شأن علمی آنها اگر بیش از آن دو دیگر نباشد، قطعا کمتر نیست. این چهار چهره در حوزه هایی کم و بیش متفاوت فعال بوده اند، ابراهیم پورداوود در حوزه تاریخ ایران باستان شهره است، تا آنجا که برخی درباره او گفته اند او همان کاری را کرد که فردوسی هزار سال پیش با شاهنامه اش در حق زبان فارسی روا داشت و پس از فردوسی کسی به اندازه پورداوود در حفظ و اعتلای فرهنگ، دین و تاریخ ایران باستان خدمت نکرده است. مهمترین تحقیقات پورداوود در زمینه اوستاشناسی و زبان اوستایی است و تالیفات او در این زمینه مهمترین منابع برای پژوهشگران محسوب می شوند. محمد تقی بهار یا همان ملک الشعرای بهار بیشتر به عنوان شاعر مشهور شده اما او نه تنها روزنامه نگاری اهل سیاست بود بلکه مهمتر از همه اینکه تالیفاتی ارزنده در حوزه تاریخ و همچنین ادبیات دارد. سبک شناسی و تاریخ احزاب سیاسی در ایران از معروف ترین آثار او هستند. آنها که با ذبیح بهروز از نزدیک بر خورد داشته اند اغلب بر منش و روش انسان دوستانه و همچنین علم دانش او در حوزه فرهنگ و ادب فارسی تاکید کرده اند. ذبیح بهروز سهم ویژه در پالایش زبان فارسی و یافتن معادل‌هایی برگرفته از زبان فارسی داشت. البته نگاه او در پالایش زبان فارسی همانند برخی زبان شناسان چون کسروی افراطی نبود. او همچنین در زمینه تقویم های ایران باستان پژوهش ها و تالیفات سودمندی داشته است.چهارمین چهره ای که زندگی و آثارش در جلد دو پژوهشگران معاصر ایران مورد بررسی قرار گرفته علی اصغر حکمت است. حکمت علاوه بر اینکه در حوزه فرهنگ و ادب دارای شأن و مقام بود در دوره هایی پست های سیاسی را نیز عهده دار شد، این بخش از فعالیت های او با ارزیابی های مختلف و متفاوتی روبه رو شده، برخی او را مصدر خدمات فراوان در زمینه گسترش مدارس جدید و آموزش نوین می دانند و برخی دیگر او را عاملی برای اجرای سیاست های دین زداینده پهلوی اول. هر چه هست در حوزه پژوهشی علی اصغر حکمت نیز جزو نامهای معتبری ست که به مجموعه پژوهشگران معاصر نوشته هوشنگ اتحاد راه یافته است. اتحاد در این مجلد نیز به شیوه‌ای همانند دیگر جلدهای این مجموعه ابتدا به زندگی و آثار این پژوهشگران پرداخته و در این رهگذر از ارجاعات مختلف به منابع گوناگون موجود در زمینه زندگی و نقد آثار این پژوهشگران بهره فراوان گرفته است. سپس با نقل نمونه هایی از نوشته های این پژوهشگران خواننده را با سبک و سیاق آثار ایشان آشنا ساخته است و پایان بخش هر فصل نیز از فهرست آثار و یادداشتهای مربوط به آن فصل تشکیل شده است. یادداشتهای تکمیلی پایان هر فصل بخش قابل توجهی از صفحات این کتاب را تشکیل می‌دهند که خواننده در این یادداشتها که برای رفع ابهام و یا آشنایی بیشتر با مطالب مندرج در متن کتاب پی نویس شده اند، (چنانکه اشاره شد) نکات خواندنی و سودمند فراوانی نیز می یابد که همه نشان از پرو پیمان بودن کتابی ست که در دست دارد.

نمایش بیشتر
نمایش کمتر

پرداخت مستقیم

پرداخت آنی